Ferrosiliciumlegeringen met preferentiële korreloriëntatie, geproduceerd door vervorming en herkristallisatie-gloeien, worden voornamelijk gebruikt voor de vervaardiging van verschillende transformatoren, voorschakelapparaten voor fluorescentielampen en statorkernen van turbinegeneratoren.
Ongeveer 40% van de elektrische energie die verloren gaat in energietransmissie- en distributiesystemen wordt verbruikt in transformatoren, en ijzerverliezen en koperverliezen zijn elk verantwoordelijk voor ongeveer 50% van de totale transformatorverliezen.
Daarom is het voortdurend verminderen van het ijzerverlies van korrelgeoriënteerd siliciumstaal en het bereiken van een hoge efficiëntie en zuinigheid van transformatoren een zeer belangrijk onderdeel van de algehele oorzaak van besparing en koolstofreductie.
De omvang van het ijzerverlies houdt rechtstreeks verband met de kwaliteit van het siliciumstaal dat wordt gebruikt om de ijzeren kern te maken. Hoewel er veel werk is verricht om het ijzerverlies te verminderen, blijkt uit recent onderzoek dat om het ijzerverlies verder te verminderen, ook de volgende methoden kunnen worden toegepast.
(1) Verwijder de onderste laag van magnesiumsilicaat om het oppervlak van de stalen plaat gladder te maken en de mobiliteit van de 180 graden domeinmuur en de uniformiteit van de magnetisatie te verbeteren. Bij de productie kan een lossingsmiddel op basis van MgO + chloride of Al2O3- worden gebruikt om staalplaten met een gladder oppervlak te maken.
(2) Het dunner maken van de stalen strip kan de wervelstroomverliezen verder verminderen. Tegenwoordig worden er veel producten met een dikte van 0.27 mm en 0.23 mm geproduceerd en gebruikt. Laboratorium werkinstructies. Als de dikte wordt teruggebracht tot 0.15 mm, kan het ijzerverlies met ongeveer 50% worden verminderd in vergelijking met de momenteel gebruikte handelsmerkproducten met een dikte van 0,23 mm.
(3) Na laserbestraling, mechanisch scoren, tandwalsverwerking of plasma-uitbarsting vertoont het oppervlak van georiënteerd siliciumstaal defecten loodrecht op de walsrichting, die de magnetische domeinen kunnen verfijnen en abnormale wervelstroomverliezen kunnen verminderen.
Onder hen heeft laserbehandeling betere toepassingsvooruitzichten opgeleverd.
Omdat het abnormale wervelstroomverlies evenredig is met de magnetische domeinbreedte, kan het verdunnen van de magnetische domeinbreedte het ijzerverlies verminderen. Laserverwerkingstechnologie maakt gebruik van de snelle verwarmings- en afkoelingseigenschappen om het oppervlak van georiënteerde siliciumstaalplaten te krassen, waardoor fijne plastische vervorming en dislocaties met hoge dichtheid in het verwarmde gebied worden veroorzaakt, waardoor de lengte van de hoofddomeinmuur wordt verminderd en resterende trekspanning wordt gegenereerd tegelijkertijd wordt het doel bereikt om magnetische domeinen te verfijnen en ijzerverliezen te verminderen.
Uit het eerste werk blijkt dat laserbewerking een aanzienlijk effect heeft op het verminderen van ijzerverlies, en hoe groter de initiële waarde van het ijzerverlies, hoe groter het percentage ijzerverliesreductie na laserbewerking.
De experimentele resultaten laten zien dat de laserpuntafstand niet te klein mag zijn, anders overlappen de aangrenzende lasereffectgebieden elkaar, waardoor een groot deel van de oorspronkelijke trekspanning van de coating vrijkomt, waardoor het effect van het verminderen van ijzerverlies wordt verminderd. Bovendien kunnen laserbewerkte siliciumstaalplaten niet boven de 800 graden worden verwerkt.
Het huidige probleem met laserbewerking is dat deze gemakkelijk schade kan veroorzaken aan de isolerende coating op het oppervlak van de siliciumstaalplaat of beschadigd kan raken als gevolg van buigen en vervormen van de plaat. Bij problemen met beschadigde coatings wordt in het buitenland vaak opnieuw gecoat. Uit huishoudelijk onderzoek blijkt dat het probleem van schade aan de oppervlaktecoating bij pulslaserverwerking voornamelijk afhangt van de pulsbreedte en het piekvermogen ervan. Het vergroten van de pulsbreedte en het verminderen van het piekvermogen kan dit probleem ondervangen.
Wanneer de pulsbreedte wordt vergroot tot 750 μs, zijn er slechts kleine laserbewerkingsmarkeringen op het oppervlak nodig en wordt de isolatie helemaal niet beschadigd. Er wordt geschat dat het blijven vergroten van de pulsbreedte en het verminderen van het piekvermogen het probleem van coatingschade veroorzaakt door pulslaserverwerking kan oplossen.